นาครินทร์ ลูกศรีสะเกษ (ลูกบ้านเหล็ก) เด็กหนุ่มจากแดนอีสาน จ.ศรีสะเกษ ชีวิตไม่ได้ง่าย ใช้มวยไทยนำทางชีวิต โด่งดังอยู่ภูธรสุดขีด ก่อนเข้าตาแมวมอง
ทาบทามจากผู้ใหญ่เข้ามาต่อยที่กรุงเทพฯ ค่ายยนตกิจ เพชรพญาธร ของบรมครูเตี่ยตังกี้ เขตดุสิต และได้รับการตั้งชื่อฉายามวย ‘หนามเตย ยนตรกิจ’
นับแต่นั้น จากฟอร์มการชกออกอาวุธที่รวดเร็ว และหนัก จนสามารถสร้างชื่อติดอยู่ในทำเนียบ ยอดมวยไทย ยุคปี 2500 ที่ถูกจับตาว่าจะเป็นยอดมวยในอนาคต แต่พอต่อยอยู่ไม่นานนัก อายุ 20 ต้นๆ
หนามเตยได้ตัดสินใจเลือกศึกษาต่อและเลือกเส้นทางครูที่ใฝ่ฝัน สอบเข้ากรมพละอันโด่งดังในยุคนั้น สิงห์สนามศุภ รุ่นเดียวกับ อาจารย์วิจิตร เกตุแก้ว อดีต นายก ส.บอลไทย
ต่อมาเข้าสอนที่โรงเรียนไพศาลศิลป์อันลือเลื่อง ก่อนจะสอบเข้าราชการทหาร ประดับยศร้อยตรี
แต่ชีวิตเหมือนฟ้าลิขิต ผู้ใหญ่ดึงให้เข้าสู่การเป็นกรรมการผู้ตัดสินของสนามมวยเวทีลุมพินี คู่ขนานกับการรับราชการทหาร อาจารย์โรงเรียนเตรียมทหาร ด้วยประสบการณ์มวยและคุณวุฒิ
ทำให้หนายเตย ยนตรกิจ ก้าวขึ้นมาเป็นกรรมการผู้ตัดสินอันดับหนึ่ง ได้รับรางวัลระดับประเทศในฐานะกรรมการยอดเยี่ยมแห่งปี และก้าวขึ้นสู่ประธานฝ่ายเทคนิคฯ และที่ทปษ.สนามมวยในหลายๆยุค
และได้รับโอกาสจากผู้ใหญ่ได้เป็นสต๊าฟโค้ชทีมชาติไทยมวยสากล คว้าเหรียญทองซีเกมส์ และเอเชี่ยนเกมส์ในหลายยุคมาแล้ว
ชีวิตลิขิตเอง .. ของผู้การหนายเตย หรือ พ.อ.พิเศษ นรินทร์ พวงแก้ว
คอประดับยศ เครื่องหมาย คฑานายพล ท่านพูดอย่างภาคภูมิใจ
ถ้วยรางวัลที่หนามเตยถือคือรางวัลไฟท์เอาชนะ จักรกฤษณ์ ลูกละโว้ ในไฟท์คู่เอก ไฟท์นี้โดนเจ้าถิ่นที่สุพรรณ เดินมาข่มขู่ระหว่างพักยก ตรงมุม ทำเอามีดปลายแหลมกรีดผ้าใบขู่ แล้วพูดใส่หนามเตยว่า ถ้ามึงชนะมึงกลับบ้านไม่ได้แน่ แต่หนามเตยไม่กลัวเจอแบบนี้วิ่งเข้าไปก้านคอ โชว์ทั้งหมัดเข่าจนเอาชนะคะแนนได้แชมป์คู่เอกในคืนนั้น !!
ด้านบุตรชายคนโต หนุ่มสยาม เล่าให้ฟังว่า ยามว่างคุณพ่อหนามเตยจะใช้เวลาขีดเขียนหนังสือส่วนตัว มีอารมณ์ขันและรอยยิ้มเสมอ ชอบดูมวยและกีฬา อ่านหนังสือ ลูกๆเคยถาม ท่านจะบอกว่าต้องคอยฝึกสมองไม่งั้นจะฝ่อเอา
บางทีก็เดินออกกำลังกายเบาๆ พ่อค้า แม่ค้า เด็กๆ แถวบ้านคนจะชอบท่าน และถามหาบ่อย เพราะท่านชอบทักทาย พูดคุย และเป็นคนอารมณ์ดียิ้มหัวเราะง่าย
ทำให้แถวบ้านจะคอยถามว่าคุณพ่อเป็นอย่างไรเวลาไม่ได้เจอ หลายคนไม่รู้ว่าท่านเป็นทหาร เพราะเป็นคนไม่ค่อยบอกใคร ด้วยความเป็นคนสมถะ เรียบง่าย พอมารู้ทีหลังท่านก็บอกว่า เป็นผู้น้อย คนธรรมดา นี่คือความพิเศษและความเรียบง่ายและไม่ยึดติดกับอะไรของผู้การหนามเตย
ทุกวันนี้คุณพ่อท่านอายุมากขึ้น การเดินเหินจะไม่ค่อยแข็งแรงเหมือนก่อน หมอนัดดูแลสุขภาพตามวัย เพื่อนฝูงก็โทรมาหา มีนัดไปพบเจอบ้างนานๆครั้ง แต่ก็ไม่ค่อยไป และเลือกที่จะพักผ่อนส่วนตัว เพราะความสุขของท่านก็คือได้อยู่กับลูกๆและครอบครัวก็พอ..ในวันนี้
ท่านจะพาผมไปด้วยแต่เด็ก ตั้งแต่ อายุ 11-15 จนหลายๆช่วงวัย จนโต ทั้งในยุคลุมพินีวิกสังกะสี ยุคที่ต้องไปตัดสินต่างจังหวัด กลิ่นอายที่ยุคนั้นเต็มไปผู้มีอิทธิพลมากมายในวงการมวย คนมีสี เจ้าพ่อ แต่เชื่อไหมว่าพอผมเริ่มโต ท่านก็กันไม่ให้เข้าไปสนามเพราะกลัวผมจะเข้าไปในวงจร เด็กๆก็ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ให้ผมไปหา พอโตขึ้นก็เข้าใจท่านมากขึ้น
การเป็นผู้ตัดสิน นายสนาม การวางตัวจึงสำคัญมากๆ ต้องเป็นกลาง ไม่ง่ายบนเส้นทางนี้ หลายคนผิดพลาด แพ้พ่ายไปกับความ โลภ ทรยศต่ออาชีพ ชีวิตหายนะมานักต่อนัก ท่านจะสอนน้องๆทหาร และอาจารย์ผู้ตัดสินรุ่งหลังเสมอ ตัวอย่างที่ดี และชั่ว มีให้เห็น ให้เลือกเอา วิชาเอาไปได้ ท่านสอนให้.. แต่ความดี แต่คุณธรรมชีวิต ต้องทำและรักษาเอาเอง… หนามเตย ย้ำถึงเรื่องนี้
ภาพวีดีโอประทับใจ เหล่าลูกศิษย์โรงเรียนเตรียมทหาร นำโดย พลเอกประยุทธ์ นายกรัฐมนตรีขณะนั้น พร้อมพลเอก ประวิตร นำคณะร่วมมุฑิตาจิตอาจารย์นรินทร์ ในโอกาสวันสถาปนาโรงเรียนเตรียมทหาร
วันนี้ หนามเตยกล่าวด้วยน้ำเสียงภูมิใจกับวันเวลาชีวิตที่ผ่านมา สมถะไม่รวยไม่จน สายขาว ที่เราเลือกได้ ไม่โกงใคร ไม่ทำเรื่องผิดกฎหมาย กตัญญูรู้คุณ ตรงฉิน นี่คือสิ่งที่ท่านยึดถือในชีวิตมาตลอด….
นี่คือบางหน้าของหนังสือมนุษย์ หนามเตย ยนตรกิจ ที่หากใครได้ฟังอ่านเรื่องราว แง่คิดดดีๆ ก็น่าจะเป็นโยชน์อยู่บ้างไม่มากก็น้อย
ไว้มีโอกาส..จะนำไฮไลท์บางเรื่องบางตอนมาเล่าให้ฟังครับ
ภาพ หนามเตย ยนตรกิจ ยุค 2500
